Ιστολόγια
Ο Ραμσής Β΄ παρείχε καταφύγιο στον προηγούμενο Χετταίο βασιλιά Μουρσίλι Γ΄ (Ούρχι-Τεσούμπ), του οποίου ο σύντροφος Χαττουσίλι Γ΄ τον είχε εκθρονίσει 2 χρόνια πριν. Η νέα προπαγανδιστική στρατηγική που υιοθέτησε ο Ραμσής Β΄ στη μάχη, αλλά όχι, είναι μια σπουδαία νίκη. Το πρώτο μέρος της ηγεσίας του Ραμσή Β΄ περιελάμβανε κυρίως ανεπιτυχείς μάχες με τους Χετταίους και περισσότερες νικηφόρες μάχες στη Νουβία. Πέντε από τις βασίλισσες του Ραμσή Β΄ διατήρησαν επίσης την ταυτότητά τους. Σύμφωνα με την περιοχή Kenneth Kitchen, οι Πι-Ραμσής εγκαταλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό από το 1130 π.Χ. και μετά. Καθώς αυτό ήταν η συνήθεια, οι ηγεμόνες αφαίρεσαν το μεγαλύτερο μέρος της νέας πέτρας από την περιοχή για να χτίσουν τους νέους ναούς της νεότερης πολιτείας, της Τάνις. (Tyldesley 2000, 82) Ο Ραμσής Β΄ αύξησε σημαντικά την ιεραρχία της, ενώ η κύρια βόρεια πολιτεία του ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός για να διεκδικήσει τις στρατιωτικές του στρατηγικές για την Ανατολική Μεσόγειο με την κυριαρχία του στη Χαναάν.
Μέχρι τα 28α γενέθλιά τους, ο Ραμσής είχε επίσης αρχίσει να προτιμά τον νέο Ιησού Άμμωνα έναντι όλων των άλλων θεοτήτων του πάνθεον και τον θεωρούσε έναν από τους σύντομους Φαραώ που λατρεύονταν στην πραγματικότητα ως θεός κατά τη διάρκεια της ζωής του, σε αντίθεση με τον θάνατό του. Κανένας Φαραώ με διαφορετικό τρόπο δεν βασίλευε για πολύ καιρό και τα δύο αυτά στοιχεία υποδεικνύουν πόσο τον λάτρευαν μετά από χρόνια. Ανακαλύφθηκε ξανά το 1881 σε ένα συνηθισμένο επαναχρησιμοποιημένο φέρετρο και η νεότερη μητέρα τελικά δημιούργησε τη δική της δημιουργία για τη νεότερη αιγυπτιακή πινακοθήκη στο Κάιρο. Ο τάφος της Νεφερτάρι στην περιοχή των Βασίλισσών, που ανακαλύφθηκε το 1904, παραμένει ένα από τα πιο αξιοσημείωτα έργα ταφικής τέχνης της αρχαίας Αιγύπτου, με την οροφή του ζωγραφισμένη με χρυσούς αστέρες σε σκούρο μπλε έδαφος πάνω από το κτίριο που απεικονίζεται με αποσπάσματα από την Έκδοση των Νεκρών. Από τις Θήβες, ο Ραμσής πρόσθεσε μια εξαιρετική υπόστυλη αίθουσα για τον Ναό του Καρνάκ και επέκτεινε τον ολοκαίνουργιο Ναό του Λούξορ μέχρι τον Αμενχοτέπ Γ΄ που είχε ιδρύσει 100 χρόνια πριν, προσθέτοντας τη δική του αυλή, πυλώνα και κολοσσιαία αγάλματα στο παλαιότερο κτίριο της βασίλισσας.
Η μητέρα τους ανακαλύφθηκε το 1881 στην βασιλική κρύπτη του Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, όταν οι ιερείς είχαν κρυφτεί αιώνες πριν για να την προστατεύσουν από τους ληστές τάφων. Τιμούσε τον Άμμωνα, τον Ρα, τον Πτα και πολλές τοπικές θεότητες χάρη στην κατασκευή μεγάλου μετώπου και την ιερατική προστασία. Η μητέρα τους ανακαλύφθηκε ξανά αργότερα και μεταφέρθηκε στη νέα αιγυπτιακή πινακοθήκη στο Κάιρο για δική της συντήρηση. Ενώ ηγέτες όπως ο Τούθμωσις Γ΄ άφησαν μια υγιή και δραστήρια Αίγυπτο, μετά τον θάνατο του Ραμσή η Αίγυπτος άρχισε να παρακμάζει.
Η εξαφάνιση και η αφύπνιση
Τα οικοδομικά προγράμματα του Ραμσή Β', ιδιαίτερα στη Νουβία, δεν ήταν απλώς επιδείξεις από την εξουσία του, αλλά υποστηρίχθηκαν επίσης για να εντάξουν τις περιοχές της Νουβίας στο αιγυπτιακό κοινωνικό και θρησκευτικό πλαίσιο. Αυτές οι ανακαλύψεις παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες στο κοινό και την τελετουργική ζωή του Φαραώ, εστιάζοντας στον ρόλο τους στη διατήρηση της ζωής κατά τη διάρκεια της (απόκτησης και της ισορροπίας) μέσω θρησκευτικών τελετών. Στην περιοχή Ματαρίγια του Καΐρου το 2018, αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν θραύσματα από ένα σχέδιο που πιστεύεται ότι ήταν βασιλική μονάδα που χρησιμοποιούσε ο Ραμσή Β'. Το 2006, για να προστατευτούν από την οικολογική καταστροφή, μεταφέρθηκε πιο κοντά στην τοποθεσία για τη μελλοντική Μεγάλη Αιγυπτιακή Πινακοθήκη. Αυτοί οι ναοί δεν ήταν μόνο θρησκευτικά αποθέματα και εικόνες από την αιγυπτιακή κυριαρχία και μπορεί να επηρεάσουν τη Νουβία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους, ο βασιλιάς Ραμσής ίδρυσε πολλούς σπουδαίους ναούς, μνημεία, αποθήκες και διοικητικές περιουσίες. Ο Ραμσής κατά την πρώτη περίοδο της βασιλείας του μετέφερε την κεντρική διοικητική πόλη της Αιγύπτου από τις Θήβες και την έθεσε στο κέντρο της Αιγύπτου Unlimluck μπόνους καλωσορίσματος , μέχρι το νέο Δέλτα του Νείλου, ακριβώς στη θάλασσα της Μεσογείου. Ο ίδιος ο Ραμσής δίδαξε από μικρός και χρησιμοποίησε τον πατέρα του σε όλες αυτές τις στρατιωτικές στρατηγίες. Οι νέοι πολιτισμοί της Αιγύπτου, οι νέοι Χετταίοι, στράφηκαν εναντίον της περιοχής που τότε ήταν γνωστή ως Συρία και Παλαιστίνη, η οποία παλαιότερα ήταν το νέο βασίλειο μακριά από τον Ιούδα και την Αυτοκρατορία του Ισραήλ.
Ο άρχοντας συνέχισε βόρεια, μαζί με την Αυτού Μεγαλειότητα, έφτασε σε μια περιοχή νότια της πόλης του από τη Σαμπτούνα… Όταν η Αυτού Μεγαλειότητα βρισκόταν στην Τζαχί για την επόμενη επιτυχημένη του επιχείρηση, το νέο, όμορφο ξύπνημα στη ζωή, την ευημερία και την ευημερία θα είναι στη νέα σκηνή της Αυτού Μεγαλειότητας στο βουνό νότια από την Κάδης. Ο γάμος από τον Ραμσή και τη Μάατ-Χορ-Νεφερσούρ έλαβε χώρα τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει καμία σχέση με την ευημερία και την ευημερία που θα μπορούσε να υποστεί μέχρι τον θάνατο του Ραμσή. Μεταξύ των ναών από το Αμπού Σιμπέλ και το Λούξορ, η νέα συνθήκη θα οδηγήσει σε μια μάχη με τους Χετταίους, και μια μητέρα που έχει μετακινηθεί πιο μακριά μετά τον θάνατό της από τους απλούς ηγεμόνες θα κάνει ένα ταξίδι στη ζωή της, η βασιλεία της εξετάζει μικρότερα θέματα, όπως η αρχαία ιστορία και πολλά άλλα, όπως μια μελέτη περίπτωσης στην κληρονομιά που δημιουργήθηκε για να επιβιώσει από τον δημιουργό. Οι ιστορικοί έχουν ονομάσει την ιστοσελίδα "εγώ που έπεσε στο τούβλο", με επίκεντρο τόσο το να χαρακτηρίσουν τον Ραμσή ως έναν ζωντανό Ιησού στα νότια σύνορα της Αιγύπτου όσο και το να απονείμουν στους νεότερους θεούς τους ίδιους. Μέχρι το τρίτο έτος της βασιλείας του, ο Ραμσής είχε δημοσιεύσει αυτό που οι ιστορικοί θεωρούν εξαιρετικά απαιτητικό πρόγραμμα ενίσχυσης των πυραμίδων, οι οποίες είχαν ανεγερθεί περίπου 1.500 χρόνια νωρίτερα, στο οποίο είχε σκαλίσει τα διακοσμητικά τους στοιχεία περίεργα βαθιά στο ναό, αρκετά βαθιά για να αντιμετωπιστεί η φθορά και να πιάσει την έντονη σκιά κάτω από το αιγυπτιακό φως του ήλιου, μια υπογραφή που χρησιμοποιούσε ακόμη και σε παλαιότερα μνημεία που απλώς είχε ανακτήσει αντί να τα έχει κεντράρει.
Ο Ραμσής Β' διατήρησε το εργασιακό του περιβάλλον για μια από τις μεγαλύτερες περιόδους στο αιγυπτιακό υπόβαθρο, έχοντας αφιερώσει περισσότερα από έξι χρόνια στην ηγεσία του. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ραμσής επέκτεινε τη νέα αιγυπτιακή αυτοκρατορία με πολυάριθμα στρατιωτικά μέσα και πολλούς επικούς ναούς και πολλά μνημεία. Για τη φήμη και τη δόξα του στην Αίγυπτο, έχτισε πολλά αγάλματα από τον εαυτό του, τα περισσότερα από τα οποία σφετερίστηκε από προηγούμενους ηγέτες. Ήταν τα πιο τολμηρά από τις πυραμίδες, που χτίστηκαν σχεδόν 1500 χρόνια πριν. Μόλις η μεγαλειότητά τους έφτασε στην πόλη, ανακάλυψε ότι ένα άλλο αντίπαλο έθνος ήταν να υποστηρίξει τους νέους Χετταίους. Τα τεράστια γλυπτά και τα ανάγλυφα που σχεδίασε απηχούν όχι μόνο τους πολιτικούς και θρησκευτικούς του στόχους, αλλά και την επιθυμία του να απαθανατίσει την ταυτότητά τους για πάντα.
Ο θάνατός τους σηματοδότησε το τέλος μιας υπέροχης εποχής στην Αρχαία Αίγυπτο, δημιουργώντας μια κληρονομιά από επιτεύγματα και μεγαλείο. Στους πολέμους, ο Ραμσής αντιμετώπισε πολλούς εχθρούς, όπως τους Χετταίους, τους Λίβυους και ακόμη και τους Νούβιους. Βασίλεψε για πάνω από 66 αιώνες στη δέκατη ένατη δυναστεία, την περίοδο της Νέας Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας. Αλλά η μητέρα του Ραμσή, που ανακαλύφθηκε ξανά το 1881, έγινε ένα σημαντικό διεθνές σύμβολο όταν εμφανίστηκε στην εποχή της – μέχρι και τρεις χιλιετίες αργότερα, η επιθυμία του νέου Φαραώ να μείνει στην ιστορία υποφέρει.
Φυσικά, ήταν, όπως επιβεβαιώνεται από τον μεγάλο αριθμό επιγραφών και γλυπτών που σας επιτρέπουν να βασιστείτε σε χρονικά και να διατηρήσετε τη νέα μνήμη της σύγκρουσης. Κατέβαλε προσπάθεια να ξεπεράσει ή να επιβιώσει από τη μάχη χωρίς καμία πιθανότητα, και φαίνεται ότι η πλειοψηφία των Αιγυπτίων στρατιωτών άντεξε στη νέα σύγκρουση. Το νέο Ποίημα αποκαλύπτει μια πληθώρα στοιχείων που δίνουν κατανόηση για το ποια εποχή ήταν τέτοια και πώς έμοιαζε μια μάχη αυτού του μεγέθους στην αρχαιότητα. Πολλαπλές μεταφράσεις του Ποιήματος του Πένταυρου που γράφτηκε στις αρχές της 19ης χιλιετίας παρέχουν μια αίσθηση του πώς αντιστοιχούν οι αιγυπτιακοί στρατοί και μπορείτε να περιμένετε αρκετούς μήνες πριν από τη μάχη.
🏛 Ο ολοκαίνουργιος Κανόνας: Ενέργεια, Πόλεμοι και Διπλωματία
Τίποτα από αυτά δεν είναι συχνά αυτονόητο στο προηγούμενο Ποίημα του Πενταύρου, αλλά όχι, και αυτό προσδιορίζει τους νέους Χετταίους λόγω της αντίθεσης του λαού της Αιγύπτου και μπορεί να είναι ο Μουβατάλι Β' ως ο "νέος άθλιος". Η νέα συμφωνία ακύρωσε αυτόν τον κίνδυνο και θα έδενε και τους δύο ηγέτες μαζί της, ενώ οι αδελφοί που το κάνουν θα πρέπει να είναι προσεκτικοί με τα χόμπι και των δύο. Και δεν υπάρχει καμία ξεχωριστή αναφορά για τη Μάχη μακριά από την Κάδης, είναι απίθανο να επιτευχθεί ποτέ ένα αποφασιστικό συμπέρασμα σχετικά με το ποιος πραγματικά κέρδισε στη νέα διαμάχη. Σύμφωνα με το Κοράνι και τον Maurice Bucaille, η αιτία θανάτου τους είναι ο πνιγμός. Η μούμια του Ραμσή μπορεί να έχει διαβαστεί εκτενώς από τότε που βρέθηκε και μπορεί να φυλαχθεί σε μια πινακοθήκη. Κάποια στιγμή, στον εικοστό πρώτο χρόνο της βασιλείας του (1258 π.Χ.), ο Ραμσής αποφάσισε να συνάψει μια δεσμευτική συμφωνία με τον Χαττουσίλι Γ', για να απαλλαγεί από τη νέα διαμάχη.
Η νέα μάχη για τη διαδοχή
Μαζί με αυτό, ανήγειρε μερικά κολοσσιαία γλυπτά από τον εαυτό του κατά την είσοδο, εστιάζοντας στη θεϊκή τους βασιλεία. Οι προσθήκες του Ραμσή στην αίθουσα περιελάμβαναν επιγραφές και ανάγλυφα που φημίζουν τις ένοπλες δυνάμεις τους και την εκπληκτική ευσέβειά του. Οι νεότερες εκτεταμένες, προηγμένες ενσωματωμένες αυλές, χώρους και πολλές αποθήκες, δείχνοντας τον χαρακτήρα του νεότερου ναού τόσο από την πνευματική όσο και από την καρδιαγγειακή διαχείριση. Έτσι, ο ναός, που είναι υπερσύγχρονος, επικεντρώνεται στη νέα καλοσύνη του Άμμωνα και μπορεί να προσφερθεί ως χώρος για να τελείται η προσωπική λατρεία του Ραμσή μετά τον θάνατό του.
Μέσα στο 1995, μια έντονη αποστολή που πραγματοποιήθηκε από τις Ημέρες βρήκε τον τεράστιο τάφο τελευταίας τεχνολογίας από τους πενήντα γιους του Ραμσή Β', έναν από τους σημαντικότερους στη σύγχρονη Αιγυπτιολογία. Λαμβάνοντας υπόψη τις σχέσεις της Αιγύπτου με τη Συρία και τους Χετταίους από την κυριαρχία του πατέρα του Ραμσή, Σέτι Α', και μπορείτε να βρείτε αναλύσεις από τις στρατιωτικές πρακτικές του Σέτι. Υπερηφανεύεται για το πώς ίδρυσαν τους νέους τάφους.
Τα νέα ιστολόγια ασχολήθηκαν με διάφορα ζητήματα, όπως η έκδοση πολιτικών προσφύγων, η επιστροφή των θυμάτων όλων των άλλων, καθώς και η καθιέρωση κοινών ρητρών προστασίας. Τόνισαν ότι οι θεοί απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον και οι περιοχές προτιμούν την άνεση, ένα σοβαρό ζήτημα σε μια εποχή που η θεϊκή αναγνώριση είναι πολύ σημαντική για την εγκυρότητα των πολιτικών διαδικασιών. Κατά τη διάρκεια του 21ου έτους της βασιλείας του Ραμσή Β', έως το 1258 π.Χ., ο νέος Φαραώ προτίμησε τη διπλωματία περισσότερο από τη διαμάχη. Αυτή η διπλωματική πίεση έθεσε σε κίνδυνο την ανύψωση της διαμάχης, με τις αυτοκρατορίες να βρίσκονται στα πρόθυρα της σύγκρουσης.
Η νεότερη προσπάθεια μετώπου του Αμπού Σιμπέλ που κατασκευάστηκε στη Νουβία στη Νότια Αίγυπτο, καθώς και το μεγαλείο, μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα και σήμερα. Κατά τη διάρκεια των 66 ετών της θητείας του, κατασκεύασε και ανακατασκεύασε πολλά μνημεία, σχηματισμούς και πολλούς ναούς. Σημαντικές στρατιωτικές εκστρατείες, όπως η μάχη κατά της Κάδης από τους Χετταίους. Ο Ραμσής πολέμησε άφοβα, διαφεύγοντας τον θάνατο από τη θανατηφόρα φυλή και ανακτώντας τις νέες πρωτεύουσες που είχε ξεχάσει για τους εχθρούς του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Ραμσής έστεψε τον νέο Φαραώ από την Αίγυπτο το 1279 π.Χ., όταν ήταν μόλις 25 ετών. Ως εκ τούτου, ο Ραμσής Β' ανακηρύχθηκε δεύτερος σε ζήτηση στις ένοπλες δυνάμεις του πατέρα του και μπορεί να παραμείνει στην ευθεία γραμμή ως ο νέος Φαραώ της Αιγύπτου.