Δημοσιεύσεις
Οι αυτοκρατορικοί στόχοι της Αιγύπτου χρονολογούνται από την εκδίωξη των Υξώς από τον 16ο αιώνα π.Χ., η οποία σηματοδότησε την έναρξη του νέου Βασιλείου λίγους μήνες αργότερα. Αυτή η μνημειώδης σύγκρουση συνόψισε και τον νέο έντονο ανταγωνισμό μεταξύ δύο από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του παλιού κόσμου, που ανταγωνίζονταν για τον έλεγχο της νέας στρατηγικά σημαντικής πόλης της Κάδης. Η κρίσιμη σύγκρουση ξεπερνά κάθε όριο, προσφέροντας ένα ζωντανό πορτρέτο δύναμης, ανθεκτικότητας και ενότητας, και παραμένει μια διαχρονική ιστορία της ικανότητας της ανθρωπότητας τόσο για διαμάχη όσο και για συμφιλίωση. Οι δυνάμεις συγκρούστηκαν κοντά στον λαμπερό ποταμό Ορόντη, στις πύλες της Κάδης, σε μια μάχη που σίγουρα κατείχε τους μεγαλύτερους στρατούς αρμάτων που είχαν παρατηρηθεί μέχρι τώρα και τα πρώτα στοιχεία για προηγμένα στρατιωτικά σχέδια. Αυτές οι πληροφορίες εμβαθύνουν στα επιτεύγματά του, τον στρατιωτικό μάγο, τις κυβερνητικές συμβουλές και έχουν διαρκές αποτέλεσμα – ιδανικό για λάτρεις της ιστορίας ή μαθητές!
Εκεί ο άνθρωπος συγκέντρωσε βιομηχανικές εγκαταστάσεις για να βοηθήσει στην κατασκευή όπλων, αρμάτων και άλλων πολεμιστών, λέγεται ότι έφτιαχνε συγκεκριμένα 100 πυροβόλα όπλα την εβδομάδα, από τα 250 άρματα σε δύο μήνες, και 1.000 πολεμιστές σε ενάμιση εβδομάδα. Ο νέος Φαραώ χρειάστηκε ένα κληροδότημα από την Κάδης για να επεκτείνει τα σύνορα της Αιγύπτου προς τη Συρία και να μιμηθεί τη θριαμβευτική είσοδο του πατέρα του, Σέτι Α΄, στην πόλη μόλις πριν από 10 χρόνια. Έτσι, ο Ραμσής Β΄ πέθανε στις 13 Αυγούστου 1213 π.Χ. (67η Εποχή, 6η Εποχή, 6η Εποχή), βασιλεύοντας για 66 χρόνια και 74 χρόνια. Ελίζαμπεθ. Και αυτό εμπίπτει στους υπολογισμούς του Γιούργκεν φον Μπέκερατ, ο οποίος όρισε τον θάνατο του Ραμσή στα τέλη Ιουλίου ή στις αρχές Αυγούστου 1213 π.Χ. Η νέα ημέρα του καταγεγραμμένου θανάτου του Ραμσή Β', την ημερομηνία έξι του II Akhet (δεύτερος μήνας), συμπίπτει πολύ καλά με το εκτιμώμενο χρονοδιάγραμμα αυτού του Peden για τον θάνατο της βασίλισσας, όσον αφορά το διάστημα που κυμαίνεται από την ώρα 3 του II Akhet έως και την ώρα 13 του II Akhet.
Οι νέες Επιγραφές της Κάδης εξακολουθούν να αποτελούν πολύ σημαντική προσφορά για τη γνώση των ενόπλων δυνάμεων, πολιτικών και θρησκευτικών περιοχών του νέου Βασιλείου για αρκετούς μήνες και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Β'. Αργότερα, ωστόσο, οι Χετταίοι βασιλιάδες κατέλαβαν τη Συρία στο νότιο Κάδης, όπου οι καλύτερες εσωτερικές οδοί της Μεσογείου συνδέονταν με τη νέα κοιλάδα του ποταμού Ορόντη, με τον καπετάνιο να περνάει βόρεια και ανατολικά. Οι πιο πρόσφατες συχνές διακυμάνσεις μεταξύ των αιγυπτιακών και των χετταϊκών δυνάμεων τονίζουν το νέο, υπερσύγχρονο και δυναμικό κυβερνητικό τοπίο της περιοχής κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής. Η βασιλεία του είδε την κατασκευή πολλών ναών αφιερωμένων σε αυτούς τους θεούς, οι οποίοι όχι μόνο υποστήριζαν θρησκευτικούς σκοπούς, αλλά λειτουργούσαν και ως τοποθεσίες για οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Πέρα από το Αμπού Σιμπέλ, ο Ραμσής δημιούργησε μια σειρά από μικρότερους ναούς στη Νουβία, όπως το Μπέιτ ελ-Βαλί, το Ντερ και το Γκέρφ Χουσεΐν, για την ενίσχυση της αιγυπτιακής θρησκευτικής και πολιτικής εξουσίας στα νότια του Νείλου. Όχι μόνο από την Πι-Ραμεσσή, αλλά και από τη Μέμφιδα, το διοικητικό χρήμα της Αιγύπτου, από τις Θήβες, την παγκόσμια θρησκευτική επένδυση, αλλά και από διάφορους ιστότοπους, ενώ στην Αίγυπτο και τη Νουβία, ο Ραμσής Β΄ ίδρυσε γενικά και πλουσιοπάροχα.
Ο Σέτι αναγκάζεται να καταστείλει τις εξεγέρσεις σχετικά με την νοτιοδυτική πόλη της Μεσοποταμίας, η οποία αντιμετώπιζε επίθεση από την αναπτυσσόμενη Αυτοκρατορία των Χετταίων στη βόρεια Μικρά Ασία. Ο άνθρωπος και ο αντικαταστάτης τους, ο Μερνεπτά, ωστόσο, είναι θαμμένος στο KV8, ένα υπόγειο που βρίσκεται ανεξάρτητα από αυτόν, όπως αρμόζει σε έναν καλό Φαραώ. Αυτή η τοποθεσία, που ονομάζεται KV7, είναι εγγυημένη ότι θα διαπρέψει σε όλους και θα επισκεφθεί και αν οι τελετές έφεραν ιερείς και πιστούς στην περιοχή. Η πηγή ενέργειας του Ραμσή βασιζόταν στις διασυνδέσεις όχι με τις νέες πλούσιες ή θρησκευτικές ομάδες, αλλά και με τις ένοπλες δυνάμεις. Ήταν ένας ένθερμος ξένος, ένας βόρειος από το Δέλτα του Νείλου, κατακερματισμένος στις πλούσιες ελίτ στις νότιες Θήβες.
Η βασιλεία του συνδύαζε τη στρατιωτική του φιλοδοξία, τη διπλωματική του πολυπλοκότητα, τη θρησκευτική του εξουσία και την αρχιτεκτονική του λαμπρότητα σε επίπεδο που δύσκολα θα μπορούσε να συγκριθεί με την αρχαία εποχή. Οι επιγραφές του επηρέασαν τον τρόπο με τον οποίο οι Αιγύπτιοι γνώρισαν τη βασιλεία αργότερα, όταν τα τεράστια αγάλματά του έγιναν διαχρονικά σημάδια του χωρίς κατάθεση Unlimluck για κινητά αρχαίου πολιτισμού. Κάποιος άλλος αμφισβητεί ότι η νέα χρονολογία δεν συμπίπτει με τους μεταγενέστερους Φαραώ. Οι ιατρικές εξετάσεις αποκαλύπτουν σοβαρή οστεοαρθρίτιδα, προβλήματα στοματικής υγείας και πήξη της κυκλοφορίας του αίματος, ωστόσο, παρέμεινε βασίλισσα μέχρι το θάνατό του. Η διατήρηση σημαντικών σχεδίων, στρατιωτικών στρατηγικών και οικονομικής ευημερίας για περισσότερα από εξήντα χρόνια απαιτούσε οργανωτική εμπειρία πέρα από την απλή σκέψη. Άλλοι σημαντικοί βασιλιάδες ήταν ο Ισετνοφρέτ, όποιος γιος και ανήκε σε δημοφιλείς πολιτικές θέσεις.
🏛 Κατακτήσεις του Στρατού και η μάχη από το Καντές
Στην πραγματικότητα, μαχήθηκε μέχρι και το 1274 π.Χ. μεταξύ των Αιγυπτίων και των Χετταίων, και έγινε θέμα προπαγάνδας υπό κράτηση αντί για οτιδήποτε στο παρελθόν υπήρχε σε αιγυπτιακό υπόβαθρο. 280 μίλια νότια από το Ασουάν, οδικώς ή 45 λεπτά με αεροπλάνο. Η νεότερη γκαλερί τέχνης προσφέρει εξαιρετικά σημαντική προοπτική για τη νέα αυτοκρατορία της Αιγύπτου πριν ταξιδέψετε νότια.
Οι τεχνικές τους συνεχίστηκαν κατά τις επόμενες εποχές, αυξάνοντας την αιγυπτιακή κυριαρχία πέρα από αυτήν που επικράτησε υπό τον Τούθμωσι Γ΄ περισσότερα από 100 χρόνια νωρίτερα, ωστόσο, δεν μπόρεσε να διατηρήσει τη νεότερη περιοχή. Ο Ραμσής Β΄, ο θεός, είναι ένας από τους παλαιότερους και πιο γνωστούς Φαραώ της Αιγύπτου, γνωστός για τις ένοπλες στρατηγίες του, τα προγράμματα ενδυνάμωσης και τις θεϊκές φιλοδοξίες του. Ο Μερνεπτά ανέβηκε στο θρόνο αμέσως μετά τον θάνατο του Ραμσή Β΄ το 1213 π.Χ., περίπου 60 χρόνια πριν. Μια χιλιετία μετά τον θάνατό του, ήταν σεβαστός ως φοιτητής και θα μπορούσε να δει κανείς μια σειρά από ιστορίες για την επιτυχία του. Κράτησε τη νέα, σεβαστή θέση μακριά από τον ανώτατο ιερέα του Πτα, του νέου προστάτη θεού της Μέμφιδας. Λόγω της απομονωμένης τοποθεσίας του, ο Αμπού Σιμπέλ παρέμεινε αδιάγνωστος μέχρι το 1813.
Ήταν εξαρτημένο κατά τη βασιλεία του Ραμσή Β', ο οποίος παρήγγειλε την κατασκευή του νέου μετώπου προς τιμήν του νέου θεού Άμμωνα και τη χρήση του ως ταφικού ναού του. Η φωτογραφία και η ομοίωσή τους απαθανατίστηκαν σε σχεδόν κάθε έργο τέχνης και σε βιβλία, και έτσι παραμένει ίσως μια από τις πιο γνωστές προσωπικότητες στη φήμη της αρχαίας Αιγύπτου. Η μακρόχρονη διακυβέρνησή του, οι ένοπλες επιτυχίες του και διάφορες προσωπικές του δράσεις βοήθησαν να μετατραπεί η Αίγυπτος σε ένα επιτυχημένο και σημαντικό βασίλειο, και η σπουδαία κληρονομιά του θα συνεχίσει να εμπνέει θαυμασμό και θαυμασμό. Η μητέρα του βρίσκεται στο TT320 σε ένα ξύλινο φέρετρο του 1881, το οποίο τώρα βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Μουσείο Αιγυπτιακού Πολιτισμού του Καΐρου.
Οι αιγυπτιακές πολιτείες σχετικά με την εγκυρότητα του Ποίηματος δεν ήταν ανταγωνιστικές μέχρι μια εξαιρετική πήλινη απομίμηση της χεττιτικής μορφής του πολέμου που ανακαλύφθηκε στην πόλη από τη Χαττούσα, την πρωτεύουσα του Χεττιτικού Βασιλείου, στα ύστερα Χάλκινα Χρόνια. Η μάχη της Κάδης είναι μια από τις πιο αξιοσημείωτες ένοπλες συγκρούσεις στην παλιά ιστορία της Μέσης Ανατολής, με κάθε πλευρά να διεκδικεί αποφασιστικές νίκες. Ο Μάουντμπάτεν ήταν αρκετά σίγουρος για την πολυπλοκότητα και την εναέρια αναγνώριση που οι Ιάπωνες σκόπευαν να επιτεθούν στην Ιμφάλ. Ο ανταγωνισμός δεν θα απέφευγε τα νέα πράγματα από την Αίγυπτο και τους Χετταίους. Με μόνο τους στρατιώτες της οικογένειάς του, λίγους αξιωματούχους και δύο οπαδούς, και με το πλήθος των μαχητικών του μέσων στη θέση του, ανέβηκε στο άρμα τους και έβαλε τέλος στις νέες μάχες εναντίον του.
Στο κέντρο του έστησε τους ολοκαίνουργιους ναούς από υλικό του Αμπού Σιμπέλ και το δικό του νεκρικό μέτωπο στις Θήβες. Ένα γρανιτένιο γλυπτό του Ραμσή Β' ανακαλύφθηκε στο Αμπού Σιμπέλ © Γνωστός και ως Ραμσής ο Μέγας, ο άνθρωπος που κυβέρνησε την Αίγυπτο για πάνω από εξήντα αιώνες και βασίστηκε σε πολλά από τα ωραιότερα μνημεία της αρχαίας Αιγύπτου. Στην Άβυδο έστησε ένα μέτωπο μακριά από το δικό του, κοντά στον πατέρα του. Υπήρχαν επίσης οι πέντε μεγαλύτεροι ναοί στην πόλη του σπιτιού του, καθώς και τα χαμηλότερα ιερά.
Οι σύγχρονοι ιστορικοί πρέπει να σταθμίσουν τις επιγραφές με τα αρχαιολογικά ευρήματα, την επικοινωνία στο εξωτερικό και τις κυβερνητικές επιρροές. Έτσι, η αφήγηση, που επαναλαμβάνεται στον τοίχο του μετώπου για χρόνια, θολώνει τη νεότερη γραμμή μεταξύ ιστορίας και προπαγάνδας. Η νέα βαρύτητα θα σας πάει πίσω και μπορεί να είναι ασαφής η συνέπεια της Κάδης που είχε καταδείξει τους νέους περιορισμούς της στρατιωτικής δύναμης σε αυτό το ανταγωνιστικό κομμάτι. Τα νέα ανάγλυφα και τα μηνύματα σημαίνουν ένα περιστρεφόμενο μέρος της μάχης, αλλά δεν αποκαλύπτουν την κατάκτηση από την Κάδης ή τον μόνιμο αιγυπτιακό έλεγχο της περιοχής. Για να συνοψίσουμε το πραγματικό αποτέλεσμα της μάχης από την Κάδης, πρέπει να αφαιρέσουμε τα νέα επίπεδα αυτοπροσφοράς της προπαγάνδας. Αντί για την Αίγυπτο, οι νέοι Χετταίοι κράτησαν πολύ λιγότερες γραφικές πληροφορίες για τις στρατιωτικές τους εκστρατείες, ωστόσο υπάρχει κάποια γραπτή έρευνα.
Αυτοί οι φοιτητές του Ραμσή Β'; Ραμσή Β' Πολύ πρώιμη ζωή και αγαπημένα πρόσωπα
Το νεότερο μέτωπο από τον Άμμωνα κατά τη διάρκεια του Τζέμπελ Μπαρκάλ, ακόμα και όταν ξεκίνησε στην ηγεσία από τον Τουθμώση Γ΄, είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό του Ραμσή Β΄, αποδεικνύοντας παράλληλα την αφοσίωσή τους στην θρησκευτική επέκταση. Τα ενισχυτικά σχέδια του Ραμσή Β΄, με έμφαση στη θεϊκή βασιλεία και την αιώνια ιστορία, αποτελούν παράδειγμα της νεότερης περίπλοκης σχέσης που κυμαίνεται από την πίστη, τη διακυβέρνηση και την αρχαία Αίγυπτο. Οι νέες λεπτομερείς επιγραφές και ανάγλυφα παρέχουν κατανόηση των θρησκευτικών, στρατιωτικών και διοικητικών τομέων της ηγεσίας του Ραμσή Β΄, συμβάλλοντας στην κατανόηση του νέου ιστορικού τοπίου της Ανατολικής Μεσογείου. Τα κατασκευαστικά έργα μετά τον Ραμσή Β΄ παρέχουν πολύτιμο πλαίσιο για τη γνώση του νέου ιστορικού και πολιτιστικού υπόβαθρου της εποχής, όπου έχουν εκδηλωθεί ορισμένα βιβλικά γεγονότα. Έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της δημοτικότητας της Αιγύπτου στην περιοχή και διευκόλυναν το εμπόριο και τις στρατιωτικές εκδρομές.
Καθώς αρχικά ήταν θαμμένος μέσα στον τάφο, KV7, λόγω λεηλασίας, το σύστημά του προσπάθησε να αφαιρεθεί, να ξανατυλιχθεί και στη συνέχεια να εξαφανιστεί αρκετές φορές. Βρέθηκε επίσης ο νεότερος τάφος που δεν ανήκει στον σύντροφό τους, Νεφερτάρι, και είναι πιο δημοφιλής λόγω των φανταστικών σχεδίων του στην επιφάνεια των τοίχων. Το μικροσκοπικό Μέτωπο του Αμπού Σιμπέλ έχει δέκα μέτρα ψηλότερα αγάλματα της συζύγου του Ραμσή Β', Βασίλισσας Νεφερτάρι, και είναι φτιαγμένα προς λατρεία της θεάς του ουρανού, Αθώρ. Αυτό παρείχε έναν άλλο λόφο που έχει φτιαχτεί για να αναδημιουργήσει τις ακριβείς διαστάσεις του Αμπού Σιμπέλ. Ωστόσο, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, το Αμπού Σιμπέλ έπρεπε να αφαιρεθεί σιγά σιγά και θα μετακινηθεί στο υψηλότερο σημείο λόγω της κατασκευής του Ανώτερου Φράγματος του Ασουάν.